Ljekovito bilje se u narodnoj medicini koristi od davnih vremena. Neke od najpoznatijih ljekovitih biljaka koje se koriste u medicini su zova, borovnica, valerijana , lavanda kao i ljiljan.

 

Kao ukrasna biljka, ljiljan je vijekovima bio motiv u slikarstvu i u sakralnoj umjetnosti, posebno ranohrišćanskoj. U hrišćanstvu, bijeli ljiljan posvećen je Bogorodici i predstavlja simbol čistoće i nevinosti. Stari Egipćani počinju ga da ga uzgajaju baš za liječenje raznih bolesti.

 

Koristi se za liječenje očiju, kože, srca i uma, a posjeduje i čaobna svojstva. Od bijelog ljiljana cvijet se koristi za liječenje ženskih bolesti poput upala materice, raznih infekcija, kod leukoreje, prolapsa materice, u obliku vaginalnog tuša, kod mliječne pukotine bradavica.Ljiljan pomaže i kod vodene bolesti, bolesti uha , kožnih bolesti, a poznata je upotreba latica koje su se natapale u rakiji ili maslinovom ulju i stavljale na razne rane i opekotine od sunca, zračenja ili drugih povreda, svraba